|
روز عرفه
دوشنبه هجدهم آذر 1387 10:7 قبل از ظهر
امام رضا (ع)
سه شنبه چهاردهم اسفند 1386 6:38 بعد از ظهر
دوست عزيز من!
حتما مى دانى كه پرداختن به اين مسائل به معنى گوشه گيرى نيست و نمازخواندن و روزه داشتن و تلاوت قرآن نبايد سبب رها كردن مسؤوليتهاى اجتماعى شود. زندگى امام رضا(ع)، خود بهترين نمونه براى اين امر است. اگر با ما باشى و دنباله اين متن را بخوانى و در ديگر بخشهاى اين سايت نيز گشت و گذار كنى ، خواهى ديد كه امام رضا(ع) كه در زمان خود بيشتر از هر كس ديگرى عبادت مى كرد و نماز مى خواند و روزه مى گرفت، نه تنها از مسؤوليتهاى بزرگ اجتماعى گريزان نبود، بلكه پيوسته به امور مسلمانان اهتمام داشت و توجه به آن را يكى از بزرگترين رسالتهاى خويش مى دانست. پذيرفتن ولايتعهدى در آن شرايط خاص، يكى از آشكارترين نمونه هاى اين امر است. شخصيت علمى امام امام رضا(ع) جايگاه علمى ويژه اى داشت. او از دانشى سرشار بهره مند بود و اين برجستگى علمى او در رويارويى با دانشمندان اديان و مذاهب ديگر، بهتر آشكار مى شد. جلسات و محافلى كه علما و دانشمندان مختلف گرد هم مى آمدند و به بيان ديدگاهها و نظرات خويش مى پرداختند، در آن زمان رونق خاصى داشت. حاكمان آن عصر، گاه براى جلوه دادن شكوه دربار خويش، گاه به منظور گرايش دانشمندان به دربار، و زمانى براى اين كه بر عقيده كسى چيره شوند، در كنار مجالس ديگر، به برگزار كردن نشستهاى علمى نيز مى پرداختند. اين محافل كه به جلسات (مناظره) معروف بود، بهترين مكان براى ابراز شايستگى هاى علمى افراد به شمار مى رفت. در عصر امام رضا (ع)، آن گاه كه همه دانشمندان جمع مى شدند و به گفت و گو مى پرداختند و سرانجام در پاسخ ديگران فرو مى ماندند، دست به دامان امام رضا(ع) مى شدند تا بر حقانيت مطلب خويش گواهى دهند. در بالا گفتيم كه يكى از مهم ترين و معروف ترين لقب هاى امام رضا (ع)، (عالم آل محمد) است. اين كه از ميان همه امامان شيعه، حضرت امام رضا به اين لقب شهرت يافته است، خود دليل برجستگى آن امام از جهت دانشهاى رايج در زمان خويش و يافتن فرصت براى آشكارسازى آن علوم مى باشد. اباصلت كه يكى از ياران امام است، از برادرزاده امام رضا (ع) روايتى نقل مى كند كه خواندنى است. با توجه به اين روايت تو هم مى توانى بفهمى كه اين لقب حضرت از كجا آمده است. او مى گويد: امام موسى بن جعفر(ع) به فرزندانش مى فرمود: برادرتان، على بن موسى (يعنى امام رضا)، عالم آل محمد است... نيازهاى دينى خود را از وى فرا بگيريد و آن چه را به شما آموزش مى دهد، به ياد داشته باشيد، زيرا پدرم امام صادق(ع) بارها به من مى فرمود: عالم آل محمد در نسل توست و اى كاش من مى توانستم او را ببينم. شنيدن اين دو حديث هم حتما براى تو جالب است. يكى از زبان شيرين خود امام است و ديگرى را يكى از ياران حضرت نقل كرده است....... حديث نخست اين است: در حرم پيامبر(ص) مى نشستم و دانشمندان مدينه هرگاه در مسأله اى با مشكل روبرو مى شدند و از حلّ آن ناتوان مى ماندند، به سوى من رو مى آوردند و پاسخ مى گرفتند. ... و حديث دوم را عبدالسلام هروى نقل كرده كه در بيشتر نشستهاى علمى امام حاضر بوده است. هيچ كسى را از امام رضا (ع) داناتر نديدم و هر دانشمندى كه او را ديده به دانش برتر او گواهى داده است. در نشستهايى كه گروهى از دانشوران و فقيهان و دانايان اديان گوناگون حضور داشتند، بر تمامى آنها چيره شد، تا آن جا كه همه آنان به ناتوانى علمى خود و برترى امام اعتراف كردند و گواهى دادند. يكى از نكاتى كه در بررسى شخصيت علمى امام مورد توجه همگان قرار گرفته و آن را بازگو كرده اند، اين است كه امام رضا (ع) با هر گروهى به زبان خودشان سخن مى گفت و به تعبير اباصلت، شيواترين و داناترين مردم به هر زبان و فرهنگى بود. اباصلت كه خود اين سخن را مى گويد، از اين تسلط امام به زبانهاى مختلف شگفت زده مى شود و اين تعجّب خود را به امام اظهار مى نمايد و امام در پاسخ مى فرمايد: من حجت خدا بر مردم هستم. چگونه مى شود چنين فردى زبان آنان را درك نكند؟ مگر نشنيده اى كه اميرالمؤمنين على (ع) فرمود: به ما (فصل الخطاب) داده اند، و آن چيزى نيست، جز آشنايى با زبان ديگران. اينها همه، نمونه اى از شخصيت علمى امام است. در كتابهاى تاريخى كه به بررسى ابعاد مختلف زندگى امام رضا(ع) پرداخته اند، اين نكات به صورت گسترده مورد بحث قرار گرفته و رخدادهاى متعددى كه گواه برترى علمى امام است، بازگو شده است.
امام رضا (ع)
سه شنبه چهاردهم اسفند 1386 6:29 بعد از ظهر
نامهاى امام
امام رضا(ع) در سال 148 هجرى قمرى يعنى حدود (1250) سال پيش در شهر مدينه به دنيا آمد. پدر ايشان امام موسى بن جعفر(ع)، يعنى امام هفتم شيعيان و مادرشان بانويى بزرگوار و خردمند به نام (تكتم) يا (نجمه) بود. امام رضا(ع) در همان سالى زاده شد كه پدربزرگ ايشان، يعنى حضرت امام جعفر صادق(ع)، به شهادت رسيد. نام ايشان (على ) است، ولى بر اساس شيوه اى كه در ميان اعراب مرسوم است، به وى (ابوالحسن) مى گفتند. اين گونه اسمها را (كنيه) مى نامند. علاوه بر نام و كنيه، گاه عنوان ديگرى نيز به افراد مى دهند كه آن را (لقب) مى گويند. امام هشتم داراى لقب هاى متعددى است. از جمله معروف ترين اين القاب، (رضا)، (عالم آل محمد)، (غريب الغرباء)، (شمس الشموس) و (معين الضعفاء) است. ناميدن هر فرد به اين نامها، يعنى اسم، كنيه و لقب دليل خاصى دارد. گفته اند كه وى را به اين جهت (رضا) لقب داده اند كه خدا از او راضى است. دوران كودكى و جوانى امام در مدينه گذشت. اخلاق نيكو، دانش فراوان، ايمان و عبادت بسيار از ويژگى هايى بود كه امام را مشخص مى ساخت. شخصيت اخلاقى امام از خوش اخلاقى امام سخن بسيار گفته اند. در اين جا به چند نمونه آن توجّه كن و ببين كه امام در برخورد با مردم به چه نكات ريزى دقّت مى كرده است. همه اينها براى ما درس (چگونه زيستن) است: ـ هيچ گاه با سخن خود، ديگران را آزار نداد. ـ سخن هيچ كسى را قطع نكرد. ـ به نيازمندان بسيار كمك مى فرمود. ـ با خدمتگزاران خود بر سر يك سفره مى نشست و غذا مى خورد. ـ هميشه چهره اى خندان داشت. ـ هرگز با صداى بلند و با قهقهه نمى خنديد. ـ هنگام نشستن، هرگز پاى خود را در حضور ديگران دراز نمى كرد. ـ در حضور ديگران هرگز به ديوار تكيه نمى زد. ـ به عيادت بيماران مى رفت. ـ در تشييع جنازه ها شركت مى جست. ـ از مهمانان خود، شخصا پذيرايى مى كرد. ـ وقتى بر سر سفره اى مى رسيد، اجازه نمى داد تا به احترام او از جاى برخيزند. ـ به پاكيزگى بدن، موى سر و پوشاك خود بسيار توجه داشت. ـ بسيار بردبار و صبور و شكيبا بود. اينها گوشه اى از اخلاق امام بود. آيا با داشتن اين اخلاق و رفتار نبايد خدا از او راضى و خرسند باشد؟ و آيا سزاوار نيست كه او را (رضا) بنامند؟ آيا كسى كه خدا از او خشنود است، مردم از او خرسند نيستند؟ اين گونه هست كه نام (رضا) براى آن امام بزرگوار برازنده و سزاوار است. امام در نگاه شاعران از همان دوران امام رضا(ع)، شاعران و نويسندگان در وصف بزرگوارى آن حضرت بسيار سروده اند و نوشته اند و هريك به گونه اى آن امام را به نيكى وصف كرده اند. شنيدنى است كه شاعرى بود به نام (ابونواس) كه در سرودن بسيار توانايى داشت. به او گفتند: تو درباره همه چيز شعر گفته اى ، كوه و دشت و شراب و موسيقى را در اشعار خود ستوده اى ، اما شگفتا كه در باره موضوع مهمى مانند شخصيت والاى امام رضا سكوت كرده اى ! در حالى كه تو ايشان را خوب مى شناسى و با اخلاق و رفتار و بزرگوارى حضرت آشنايى كامل دارى . ابونواس ابتدا در پاسخ گفت: به خدا سوگند، تنها بزرگى او مانع از انجام اين كار شده است، چگونه كسى چون من، درباره شخصيت برجسته اى همچون امام رضا(ع) شعر بسرايد؟ آن گاه شعرى گفت كه چكيده معنى آن چنين است: از من نخواهيد كه او را بستايم، من را توان آن نيست تا انسانى را مدح كنم كه جبرئيل خدمتگزار آستان پدر اوست. شاعران فارسى زبان نيز در باره امام رضا(ع) سروده هاى فراوانى دارند. ما گزيده اى از اين اشعار را در جاى ديگرى از اين سايت فراهم آورده ايم كه مى توانى با انتخاب اينجا آن را ببينى . شخصيت معنوى امام گفتيم كه امام رضا(ع) از نظر توجه به مسائل معنوى و پرداختن به امور عبادى نيز برجسته بود. روايتها و داستانهاى بسيارى از اين جنبه زندگى امام در كتابهاى تاريخى نقل شده كه شنيدن آن براى همه ما جالب است. ما وقتى مى بينيم كه امام ما و پيشوايى كه او را به رهبرى خود پذيرفته و زندگى او را الگوى خود قرار داده ايم، اين چنين عبادت مى كند و اين گونه به مسائل عبادى توجه دارد، خود نيز ناگزيريم كه همان شيوه را پيروى كنيم و از همان روش درس بياموزيم. در اينجا به چند نمونه از نكاتى كه تاريخ نويسان در اين زمينه مورد توجّه قرار داده اند اشاره مى كنيم... ـ شبها كم مى خوابيد و بيشتر شب را به عبادت مى پرداخت. ـ بسيارى از روزها را روزه مى گرفت. ـ سجده هايش بسيار طولانى بود. ـ قرآن بسيار تلاوت مى كرد. ـ به نماز اول وقت پايبند بود. ـ بجز هنگام نماز هم به مناجات به خدا انس داشت.
رحلت پیامبر (ص)- شهادت امام رضا (ع) - شهادت امام حسن (ع) تسلیت باد.
سه شنبه چهاردهم اسفند 1386 6:19 بعد از ظهر
عطر نبی مکرم اسلام
دهه آخر صفر همواره معطر به نام و یاد رسول گرامی اسلام است و سال ۸۵ نیز به نام مبارك پيامبر اعظم (ص) مزین بود.
در سايه اين نام و اين ياد، ملت ایران درسهاى پيغمبر را مرور و آنها را به درسهاى زندگى و برنامههاى جارى خود تبديل كرد. در اين مقطع زمانى، ياد و نام مبارك پيامبر اعظم از هميشه زندهتر است؛ و اين يكى از تدابير حكمت و الطاف خفيّه الهى است. امروز امت اسلام و ملت ما بيش از هميشه به پيغمبر اعظم خود نيازمند است؛ به هدايت او، به بشارت و انذار او، به پيام و معنويت او، و به رحمتى كه او به انسانها درس و تعليم داد. امروز درس پيغمبر اسلام براى امتش و براى همه بشريت، درسِ عالم شدن، قوى شدن، درس اخلاق و كرامت، درس رحمت، درس جهاد و عزت، و درس مقاومت است. از جمله درسهای نبی مکرم اسلام، توجه همزمان به «سیاست و تربیت و تعلیم انسانهاست » که نشانه توأم بودن دین و سیاست در اسلام است. سیره و عملکرد پیامبر اعظم (ص) نشان می دهد که در تفکر اسلامی نمی توان «سیاست و مدیریت جامعه» را به دست هدایتگری غیر از اسلام سپرد و به اخلاق و معنویت بسنده کرد. آنچه مهم است،حركت به سوى سیره پیامبر اعظم است و سال ۸۶ هم بايد سال رسول گرامی اسلام به حساب آيد و شناخته شود. باشد که همه رهروان راستین آن پیامبر رحمت و مهربانی باشیم.
انا لله وانا الیه راجعون
سه شنبه سی ام بهمن 1386 4:51 بعد از ظهر
انا لله وانا الیه راجعون
با سلام باز شاهد بودیم که به مقدسات ما توهین شده . یک بار دیگربی دینی وکافر بودن خود را اعلام کردنند.متاسفانه یکی از بازدید کننده ها در نظریه وبلاگ من به مقدسات توهین کرد . واز خدا می خواهیم که شر کافران را به خودشان برگرداند. در ضمن از شما بازدید کننده های عزیز در جهت برخورد با این گونه افراد کافر و جلوگیری از این گونه مسایل بیشتر دقت شود وبا نظر خودتان این حرکت را محکوم کنید.
امیدواریم
از عید خون تا عید خدا
پنجشنبه بیست و نهم آذر 1386 1:2 بعد از ظهر
از عید خون تا عید خدا عید خون همان «عید اضحى»، به معنى قربانى كردن است. در سرزمین مِنا با قربانى گوسفند، «مَنْ» به «ما» تبدیل مىشود؛ زیرا فلسفه عمل حجگزار و قربانى كننده این است كه او با تمسك به حقیقت «ورع» گلوى دیوِ طمع را مىبرد و آنچه از قربانى به خداى سبحان مىرسد، گوشت و خون نیست، بلكه روح كردار و جان عمل (تقوا) است و حاجى وارث ابراهیم خلیل الرحمن علیهالسلام است كه اسماعیل نفسش را به قربانگاه مىبرد و آن را ذبح مىكند و به لقاءالله مىرسد. این سخن رهبر فقیدمان است كه فرموده است: «عید سعید قربان، عیدى است كه انسانهاى آگاه را به یاد قربانگاه ابراهیمى مىاندازد. قربانگاهى كه درس فداكارى و جهاد در راه خداى بزرگ را به فرزندانِ آدم و اصفیاء و اولیاء مىدهد.»(1) قربانى در مِنا مقدمه رسیدن به غدیر است؛ چرا كه اگر هواى نفس در مِنا قربانى نشود، در غدیرخم تسلیم حق شدن مشكل است و حضرت ابراهیم علیهالسلام با ذبح اسماعیل مسلمانان را بیمه كرد كه به جاى فرزندانشان، گوسفند قربانى كنند و حضرت محمد صلى الله علیه و آله بشریت را بیمه كرد كه به جاى پیروى از ناحق از حق؛ كه همان على است،(2) تبعیت كنند. و این چنین از پیوند قربان با غدیر، دین كامل شد. عید سعید قربان، عیدى است كه انسانهاى آگاه را به یاد قربانگاه ابراهیمى مىاندازد. قربانگاهى كه درس فداكارى و جهاد در راه خداى بزرگ را به فرزندانِ آدم و اصفیاء و اولیاء مىدهد. «إِذَا كَانَ یَوْمُ الْقِیَامَةِ زُفَّتْ أَرْبَعَةُ أَیَّامٍ إِلَى اللهِ كَمَا تُزَفُّ الْعَرُوسُ إِلَى خِدْرِهَا قیلَ ما هذِهِ الاْیّامُ قالَ: یَوْمُ الاَْضْحَى وَ یَوْمُ الْفِطْرِ وَ یَوْمُ الْجُمُعَةِ وَ یَوْمُ الْغَدِیرِ وَ إِنَّ یَوْمَ الْغَدِیرِ بَیْنَالاَْضْحى وَ الْفِطْرِ وَ الْجُمُعَةِ كَالْقَمَرِ بَیْنَ الْكَوَاكِبِ وَ هُوَ الْیَوْمُ الَّذِى نَجَافِیهِ اِبْرَاهِیمُ الْخَلِیلُ مِنَ النَّارِ فَصَامَهُ شُكْرا للهِ وَ هُوَ الْیَومُ الَّذِى اَكْمَلَ اللهُ بِهِ الدِّینَ فِى اِقَامَةِ النَّبِىِّ صلى الله علیه و آله عَلِیّا اَمِیرَالْمُؤْمِنِینَ عَلَما وَ اَبَانَ فَضِیلَتَهُ وَ وَصَاءَتَهُ فَصَامَ ذَلِكَ الْیَوْمَ وَ اِنَّهُ لَیَوْمُ الْكَمَالِ وَ یَوْمُ مَرغَمَةِ الشَّیْطَانِ وَ یَوْمُ تَقَبُّلِ اَعْمَالِ الشِّیعَةِ وَ مُحِبِّى آلِ مُحَمَّدٍ.(3) در هنگام قیامت، چهار روز را آرایش كرده نزد خداى سبحان مىآورند؛ چنان كه عروس را به حجله مىبرند. از حضرت پرسیده شد: این ایام كداماند؟ فرمود: روز قربان، روز فطر، روز جمعه و روز غدیر است. و روز «غدیر» بین روزِ فطر و روز جمعه مثل ماه است در میان ستارگان. آن روزى است كه حضرت ابراهیم خلیل علیهالسلام از آتش نجات پیدا كرد و روزه گرفت و از خدا تشكر كرد. روز غدیر روزى است كه خداوند به وسیله آن دین را كامل كرد و پیامبر اكرم صلى الله علیه و آله على علیهالسلام را به عنوان امیرالمؤمنین معرفى كرد و فضائل وى را برشمرد و جانشین بودن وى را [از طرف خداى سبحان به همگان] اعلام كرد و به میمنت این روز، روزه گرفت؛ چرا كه روز كمال است و روز ناامیدى شیطان و روز قبولى اعمال شیعیان و دوستداران آل محمد صلى الله علیه و آله است.»
نماز عید فطر
جمعه بیستم مهر 1386 2:6 بعد از ظهر
عید فطر مبارک
جمعه بیستم مهر 1386 2:1 بعد از ظهر
عیدفطر
جمعه بیستم مهر 1386 2:0 بعد از ظهر
احکام فطریه از بیانات مقام معظم رهبری در دیدار با مردم 6/2/69 شب عید فطر از بیانات مقام معظم رهبری دیدار با مردم 6/2/69 نماز بافضیلت عید فطر از بیانات مقام معظم رهبری در دیدار با مردم 6/2/69 عید فطر - عید فطر یکی از عظیمترین مناسبتهای اسلامی است. دنیای اسلام روز عید فطر را به معنای حقیقی عید می گیرند و این چیزی است که اسلام برای امت اسلامی خواسته است. «جعله الله لکم عیدا و جعلکم له اهلا» خداوند متعال امروز را برای امت اسلامی عید قرار داد و آنها را شایسته این عید دانست. ... ما باید از این هدیهی الهی استفاده کنیم، هم استفاده شخصی به معنای راه دادن نور معرفت و توبه و انابه به دلهای خودتان که اگر از عالم معرفت و محبّت الهی دریچه یی بر روی دلهای خودمان باز و اندرون خود را نورانی کنیم، بسیاری از تاریکی ها و گرفتاریهای دنیای بیرون هم حل خواهد شد، چون دل انسانهاست که سرچشمهی خوبیها و بدیهاست. از بیانات مقام معظم رهبری در دیدار با کارگزاران 25/9/80 عید فطر روز پاداش گرفتن و رویت رحمت الهی بعد از ماه رمضان از بیانات رهبر معظم انقلاب اسلامی در دیدار با کارگزاران 25/9/80 عید سعید فطر، مراسمی معنوی و بین المللی از بیانات مقام معظم رهبری در دیدار با مسئولان 7/10/79 - کسانی که ماه رمضان را به عبادت و به اغتنام فرصت معنوی پرداخته اند، امروز، روزی است که پاداش خود را از خداوند متعال می گیرند. پاداش روزه با اخلاص، تلاوت قرآن، قیام نیمه شب، تضرع و دعا و صدقات و احسان، همه آنچه که به شما جوانان عزیز شما مردم مؤمن و آشنای با حقایق اسلامی در ماه مبارک رمضان انجام دادهاید. امروز در عالم معنا به شما تقدیم می شود. - امیرالمؤمنین علیه الصلاة والسلام در روز عید فطر برای مردم خطبه ایراد فرمودند و آن خطبه را این طور بیان کردند. (فقال ایها الناس ان یومکم هذا یوم یثاب فیه المحسنون و یخسر فیه المسیئون) ای مردم این روز روزی است که در آن نیکوکاران به ثواب خود میرسند و کسانی که در ماه رمضان کردار بد داشتند زیان میکنند و محروم میمانند. - عید یعنی سالگشتی که مایه شادی و خشنودی است، چه چیزی برای امت اسلامی مایه خوشحالی است؟ نزدیک شدن به هدفهای اسلامی. انسان مسلمان بعد از ماه رمضان (روز عیدفطر) در عرصه طهارت و تزکیه است - روز عید فطر، روزی است که مسلمانان بعد از گذراندن امتحان مهم سازنده تربیت کننده ماه رمضان، گویا در پیشگاه پروردگار عالم به حساب مینشینند و ماه رمضان خود را بر پروردگار خویش عرضه میکنند. در دعاهای شب و روز عید فطر به این معنا اشاره شده است (تقبّل منا شهر رمضان) ماه رمضان را در معرض قبول الهی قرار میدهند. - تبریک عید فطر، به معنای تبریک گذاردن موفقیت آمیز ماه مبارک رمضان است. - عید سعید فطر جشن و سرور جمعیت میلیاردی مسلمانان جهان. - روز عید فطر – همچنان که در روایت امیرالمؤمنین علیه الصلاة والسلام هست به روز قیامت تشبیه شده است یعنی روز پاداش. - روز عید فطر، عید عبادت و عید مغفرت است، عید پایان یک دوره فشرده ریاضت برای مسلمان مؤمنی است که می خواهد از این ریاضت، برای ساختن و برای تقویت روحیات و ملکات نیک در خود استفاده کند و در طول سال و در همه عمر از آن بهره بگیرد. ... عید واقعی روز عید فطر، روز عبادت و تقرب به خداوند - این روز روز بزرگی است و متعلق به نبی اکرم حضرت خاتم الانبیا (صلی الله علیه و اله و سلم) و همه امت اسلامی در طول تاریخ. - هر عید فطری برای انسان مسلمان آگاه هوشیار می تواند یک روز عید حقیقی باشد. روز شروع دوباره زندگی معنوی و روحی، مثل بهار برای گیاهان و درختان. انسانی که ممکن است در طول سال دچار انواع آلودگیها و گناهان شود و انسانی که بر اثر هوای نفس و خصلتها و صفات زشت خود را تدریجاً از ساحت رحمت الهی دور کرده است هر سال از طرف پروردگار عالم از یک فرصت استثنایی برخوردار میشود و آن فرصت ماه مبارک رمضان است. در طول ماه رمضان دلها نرم میشود روحها تلالو و درخشندگی پیدا میکند. انسان ها آماده قدم نهادن در وادی رحمت خاصه الهی میشوند و هر کس به قدر استعداد، همت و تلاش خود از ضیافت الهی برخوردار میگردد. بعد از آنکه ماه مبارک به پایان رسید روز شروع سال جدید روز عید فطر است یعنی روزی که انسان میتواند با استفاده از دستاوردهای ماه رمضان، راه مستقیم الهی را پیش بگیرد و از کجراههها، پرهیز کند.
بایرامیز موبارک السون
جمعه بیستم مهر 1386 1:38 بعد از ظهر
بایرامیز موبارک السون |
درباره وبلاگ  آمار وبلاگ
افراد آنلاين: تعداد بازديدها:
طراح قالب   
|
|||||||||||||||||||
